1. Bu termin məşhur Rembo filmi yayımlandıqdan dərhal sonra yarandı. “Rembo sindromu” – şəxsiyyətin tamamilə sabit nevrotik strukturunun uzunmüddət ərzində formalaşmasının nəticəsinin məhsuludur. hər bir terrorist ya inqilab edir, ya insanlığı, ya da öz xalqını xilas edir – onun missiyası yüksək miqyaslı və xoşməramlıdır. onu bir sıra adi adamlardan ayırır. Digər tərəfdən, demək olar ki, hər bir terrorist öz qrupuna, təşkilatına məxsus olmağı hər şeydən daha çox istəyir. Neqativ xarici qiymətləndirmə və qeyri-sabit özünü qiymətləndirilmə zamanı heç olmasa təşkilatdakı dostları tərəfindən olan qeyd-şərtsiz müsbət münasibət onun üçün zəruridir. “autoaqresiya” qismində gizli mazoxizm olmadan, özünü qurban verməni sakit hazırlıqla yerinə yetirilməli olan “peşəkar məsuliyyət” duyğusunu yüksək şəkildə verməkdə kömək edir. “Missionerlik” Rembo sindromunun əsas psixoloji mahiyyətidir. O “sadəcə olaraq” öldürə bilmir – o, bunu mütləq nə isə yüksək olan naminə etməlidir. daha mürəkkəb və riskli olan “missiyalar” axtarmalı və tapmalıdır. “Rembo sindromlu” insanların devizi bu gün gənclər arasında populyar olan “ekstrim” sözüdür: Onlar hər bir şeyi ən yüksək, ekstremal səviyyədə yaşamağa cəhd edirlər. “Rembo sindromlu” terrorist – yüksək məqsəd uğrunda dəhşət hissini duymağa cəhd edir. O, bunu bu və ya digər məqsəd ona əziz olduğu üçün etmir. Bunu o, sadəcə olaraq başqa cür yaşamağı bacarmadığı üçün edir.